Skręcenie stawu skokowego-postępowanie fizjoterapeutyczne

Skręcenie stawu skokowego: I stopnia – naciągnięcie torebki stawowej i więzadeł. II stopnia – rozerwanie torebki stawowej i nie całkowite przerwanie więzadeł. III stopnia – rozerwanie torebki stawowej i całkowite przerwanie więzadeł.

Skręcenie stawu skokowego to uraz torebki stawowej i więzadła bocznego kostki. Wyróżniamy trzy stopnie uszkodzenia, kierując się wielkością uszkodzenia.

• Stopień I: łagodne naciągnięcie kompleksu torebkowo-więzadłowego bez niestabilności stawów.
• Stopień II: częściowe zerwanie kompleksu więzadłowego z lekką niestabilnością stawu.
• Stopień III: całkowite zerwanie kompleksu więzadłowego z niestabilnością stawu.

Urazy I stopnia nie wymagają specjalnego leczenia po rozpoznaniu. Charakteryzuje się: niewielkimi dolegliwościami bólowymi, obrzękiem i ograniczeniem ruchomości. Objawy powinny znacznie zmniejszyć się po 48h i umożliwiać swobodne poruszanie się. W urazach II i III stopnia występuje dodatkowo duża bolesność uciskowa, znaczny obrzęk, ograniczenie ruchomości oraz uczucie niestabilności stawu. Łącznikiem dla wszystkich trzech stopni jest postępowanie bezpośrednio po urazie.

• Ochrona – w celu stworzenia odpowiednich warunków do gojenia się uszkodzonych struktur.
• Odciążenie- unikanie ruchów nasilających lub prowokujących ból, chwilowe unikanie pełnego obciążenia kończyny.
• Chłodzenie miejsca urazu.
• Ucisk – można zastosować bandaż uciskowy.
• Elewacja kończyny – zmniejszy obrzęk i sprzyja poprawnemu procesowi regeneracji.

Chwilę po urazie zastosuj powyższe zalecenia. Dodatkowo warto wdrożyć ruch stopy: zgięcia i wyprostu w bezbolesnym zakresie ruchu, 15 powtórzeń co 4 godziny. Jeśli objawy zmniejszą się po upływie 24h, możesz wdrożyć ćwiczenia.

Jeśli objawy nie zmniejszają się, należy rozważyć wizytę u ortopedy lub fizjoterapeuty. Ocenią oni testami ortopedycznymi rodzaj uszkodzenia i skierują na ewentualne badania diagnostyczne: USG, RTG lub Rezonans Magnetyczny.

‍